Concertagenda Print E-mail

De "geschiedenis" van de Bechstein vleugel. 

Bechstein N° 66273, palissanderfineer, lengte 2.23 m. is in 1904 in Berlijn gebouwd.
Hij is verscheept naar Engeland, waar hij verkocht is door de fa. Duck, Son & Pinker te Bath.
Het instrument is jaren na de 2e wereldoorlog door Ypma piano’s in totaal verwaarloosde staat op een veiling gekocht in Amsterdam. Door Ypma opgeslagen.

Door Willem Baijs (toen pianotechnicus bij Ypma) persoonlijk verworven.
Restauratie in 3 fasen en circa 300 arbeidsuren door Willem Baijs. 
Eerste fase: In Nederland (werkzaam bij Ypma):
Eind jaren 90 bij Ypma piano's in Alkmaar een nieuwe zangbodem in de vleugel geplaatst.
De originele bodem nagebouwd met speciaal "Fichte" geleverd door de fa. Strunz in Zuid-Duitsland.
De zangbodem daarna gelakt met door BASF voor Steinway & Sons ontwikkelde 2-componentenlak.
De originele kam aangepast en weer gebruikt.
Het gietijzeren frame weer goudbrons gespoten en de agraffen (Bechstein) vervangen.
De "viltbedden" weer bekleed met het fijnste Kasjmir, in origineel Bechstein-blau.

Tweede fase: In Oostenrijk / Wenen (werkzaam bij Steinway):
Opnieuw besnaard.
De staalbesnaring is van Röslau, de basbesnaring is gesponnen door Hellerbaß in Duitsland.
De stempennen zijn van "Biene".
De dempers komen van een Steinway & Sons D-274, aangetroffen in een niet nader te noemen concertgebouw te Haarlem.
In de werkplaats van Steinway Haus Wien het mechaniek gereviseerd met hamerkoppen en roulettes van Abel (Dld), vangers en -draden van Renner (Dld.).

 

11